Genealogia Powstańców Wielkopolskich

Sioda Marian Władysław Henryk (1896-1928)

Urodził się 21 VII 1896 r. w Poznaniu w rodzinie Antoniego Ludwika (20 XI 1845 - 19 II 1903, syn Michała i Magdaleny z d. Żakowska) i Zofii Ireny z d. Zborowska (16 V 1869 - 11 II 1927, córka Władysława i Marianny z d. Kozłowska). Para pobrała się w Poznaniu w 1888 r. Z tego związku urodzili się także Zygmunt (18 II 1889 Celle koło Hanoweru - 30 X 1944 KL Gross Rosen, Powstaniec Wielkopolski, adwokat, działacz społeczny, poseł na Sejm IV kadencji (1935–1938) w II Rzeczypospolitej, członek Zarządu Głównego Związku Weteranów Powstań Narodowych R.P. 14/19), Leon (20 II 1891 Celle koło Hanoweru, jego losy nie zostały poznane, wiadomo, że z żoną i córką mieszkał do 1919 r. w Ostrowie Wielkopolskim, a po 1924 r. przeniósł się do Bydgoszczy) i Roman Władysław Wiktor (1902-1997, Powstaniec Wielkopolski, uczestnik Kampanii wrześniowej, porucznik).

Swoje życie związał z lotnictwem.

2 X 1923 r. ożenił się z pochodzącą z miejscowości Rajkowy (Tczew) Zofią Stanisławą z d. Mania (ur. 8 V 1895, córka Pawła i Klary z d. Hillar. Zmarła 3 IV 1971 r. Spoczywa na cm. w Gdańsku Oliwie). Z tego związku urodziła się córka Irena Maria Teresa po mężu Tempska (ur. 27 XII 1926 r. w Poznaniu).

Zmarł 26 V 1928 r. w wyniku odniesionych ran podczas wypadku na lotnisku pod Pleszewem 24 IV 1928 r. Pierwotnie został pochowany na cm. parafialnym świętomarcińskim, po jego likwidacji przeniesiony na cm. przy ul. Samotnej w Poznaniu, skąd 14 IV 1959 r. został przeniesiony na cm. komunalny na poznańskim Junikowie, obecnie spoczywa pole 9 kwatera 1 rząd 8 miejsce 8

https://www.poznan.pl/mim/public/necropolis/plan.html?mtype=cemeteries&cm_id=2&id=1127847&name_surname=Sioda%20Marian#OpenMap

https://billiongraves.com/grave/Marian-Sioda-/28342344

Miejsce nie jest opłacone, nie jest oznaczone w wyszukiwarce miejskiej jako grób weterana Powstania Wielkopolskiego, co zostanie zgłoszone do Urzędu Miasta Poznania, Wydział Kultury w celu uzupełnienia. Ponadto zostanie złożony wniosek do IPN o wpis do Ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski.

…

Powołany do armii pruskiej brał udział w I wojnie światowej, jako żołnierz Reserve - Infanterie - Regiment 38 został ranny, co znajduje potwierdzenie na pruskiej liście strat nr 192 z 7 IV 1915 r. Nie ustalono od kiedy brał udział w insurekcji wielkopolskiej ale pewne jest, że służył w 3. Pułku Lotniczym na podpoznańskiej Ławicy. W Wojskowym Biurze Historycznym dwie teczki o syg. akt 1054 i Krzyża Walecznych (porucznik) 108/S - 1350. W dostępnych materiałach źródłowych występuje jako kapitan, obserwator, instruktor. Uwaga, w Wikipedii błędnie podano rok śmierci i miejsce wypadku: “26 marca 1929 w Poznaniu na lotnisku Ławica zginął kpt. obs. Marian Sioda, który siedząc w kabinie, w oczekiwaniu na start, uderzony został skrzydłem lądującego samolotu. Kapitan Sioda został pośmiertnie odznaczony Polową Odznaką Obserwatora”

źródła: Parafia katolicka Poznań - par. św. Marcina, wpis 50 / 1888; Urząd Stanu Cywilnego Poznań, wpis 227 / 1888; APP. Akta miasta Poznania. Kartoteka mieszkańców; WBH, Kartoteka personalno - odznaczeniowa; Verlustlisten 1. Weltkrieg, page 5707: Sioda Marian (Posen); Kurier Poznański 1928.04.28 R.23 nr 197; Kurier Poznański 1928.04.27 R.23 nr 195; zdjęcie za https://forum.odkrywca.pl; Wyszukiwarka grobów dla miasta Poznania; Wyszukiwarka billiongraves.

©Genealogia Powstańców Wielkopolskich 2026

Leyer (Lajer) Stefan (1884 - 1975)

Urodził się 14 VIII 1884 r. w Ostrowie Wielkopolskim w rodzinie Powstańca Styczniowego Antoniego (1841-1904, syn Antoniego Leyer i Marianna z d. Malińska. Antoni z zawodu był szewcem. Podczas Powstania styczniowego ujęty przez Rosjan i zesłany na Sybir. W 1867 r. przekazany władzom pruskim) i Pelagii Kopydłowskiej (ur. 1848). Para pobrała się w 1872 r. Z tego związku urodziło się jeszcze co najmniej troje dzieci Marianna (1874-1894), Cecylia po mężu Reinsch (1878) i Genowefa po mężu Szelczyńska (1880).

Po ukończeniu szkoły powszechnej kształcił się w zawodzie malarza dekoracji zdobniczej.

Dwukrotnie żonaty jego pierwszą żoną była poślubiona w 1908 r. Pelagia z d. Słowińska (20 XI 1876 - 3 III 1952), z którą miał co najmniej troje dzieci Roman (2 IX 1909 - 5 I 1996), Maria po mężu Kolenus (22 VII 1914 - 27 V 1996) i Bronisław (12 II 1911 - 13 VI 1984). Jego drugą żoną została wdowa po kapitanie marynarki wojennej Stanisławie Myszkowskim (23 III 1887 - 22 IV 1951) - Stanisława (29 IV 1896-19 IX 1980).

Od 1932 r. mieszkaniec Gdyni.

Stefan zmarł 13 IX 1975 r. w Gdyni, pochowany na cmentarzu komunalnym na Witominie, spoczywa Sektor / Rząd / Numer 64 / 18 / 25
https://gdynia.grobonet.com/grobonet/start.php?id=detale...
To także miejsce pochówku I żony Pelagii oraz Tomasza i Adama Tomaszewskich.

…

Dwukrotnie w armii pruskiej, w latach 1904-1906 odbył zasadniczą służbę wojskową, następnie powołany w 1914 r. brał udział w I wojnie światowej. Trzykrotnie występuje na pruskich listach strat z przydziałem do Infanterie - Regiment 67, i tak na liście z 20 III 1915 r. nr 179 - zaginiony, z 29 III 1915 lista nr 186 - ranny i na liście z 22 VIII 1915 r. nr 281 - ranny. Po wyleczeniu zwolniony do domu jako inwalida w stopniu sierżanta. Po powrocie w rodzinne strony rozpoczął działalność konspiracyjną w Ostrowie wielkopolskim. 10 XI 1918 r. stał na czele jednej z drużyn ostrowskich, które brały udział w przejęciu władzy w mieście. Po wybuchu Powstania Wielkopolskiego brał czynny udział w walkach m. in. o Skalmierzyce, Zduny, Słupia, Odolanów, Sulmierzyce. Przydzielony do Szczypiorna, gdzie pełnił służbę w obozie dla internowanych Prusaków. W Starych Sulmierzycach powierzono mu zabezpieczenie drogi Ostrów - Kalisz. Stał na czele 10. kompanii, która wyruszyła na Jutrosin. 11 II 1922 r. zwolniony z wojska w stopniu porucznika. W Wojskowym Biurze Historycznym teczka o syg. akt 3414. Po II wojnie światowej odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. W projekcie WTG Gniazdo, Uczestnicy Powstania Wielkopolskiego, baza on line wymieniony dwukrotnie
1/ Stefan Leyer
urodzenie: 1884.08.14 Ostrów Wlkp.
rodzice: Antoni, Pelagia
jednostka: Kompania Ostrowska
status/stopień: starszy sierżant
uwagi: ochotnik, organizator, dowódca
odznaczenie: Wielkopolski Krzyż Powstańczy

2/ Stefan Lajer
uwagi: Zamieszkały Ostrów Wlkp.

źródła: Parafia katolicka Borek, wpis 11 / 1872 Verlustlisten 1. Weltkrieg, page 5549: Leyer Stephan (Ostrowo); Verlustlisten 1. Weltkrieg, page 5397: Leyer Stephan (Ostrowo); Verlustlisten 1. Weltkrieg, page 7755: Leyer Stephan (Ostrowo); WBH, Kartoteka personalno - odznaczeniowa; Wyszukiwarka grobów dla miasta Gdyni; Dziennik Bałtycki, 1975, nr 204; Archiwum Państwowe w Poznaniu, Zespół: Zarząd Okręgowy Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w Poznaniu, sygn. 441: Życiorysy powstańców wielkopolskich: K - tom IIl (Litwin Wincenty - Lwowski Antoni).

Marcin Ryszard Wojciechowski - dziękuję

©Genealogia Powstańców Wielkopolskich 2026

Parafia katolicka Borek, wpis 11 / 1872

Antonius Lajer (31 lat)
Pelagia Kopydłowska (24 lat)

Wojciechowski Józef (1892-1990)

Urodził się 26 II 1892 r. w miejscowości Żydowo (wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Czerniejewo) jako syn niezamężnej Salomei Wojciechowskiej (ur. 23 IV 1860 r., córka Wojciecha i Łucji z d. Kozielska). Matka była zamężna dwukrotnie, I mąż Marcin Pawlaczyk, z tego związku urodziła się Agnieszka w 1896 r. II mąż Jan Nochalski i to prawdopodobnie jego imienia jako ojca używano w niektórych dokumentach po II wojnie światowej jako ojca Józefa.

Po ukończeniu szkoły powszechnej w Sokolnikach podjął pracę we Wrześni.

28 IV 1919 r. ożenił się ze Stanisławą Maćkowiak (1 III 1895 - 25 IX 1985 r. Z tego związku urodziło się dwoje dzieci Alfons (20 XII 1919) i Renata Anna (26 VI 1921).

Po 1922 r. pracował w Gnieźnie, tam też wstąpił do PPS.

Od 1934 r. rodzina mieszkała w Gdyni.

Zmarł 3 VI 1990 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Gdyni Witominie, spoczywa Sektor / Rząd / Numer 55 / 31 / 29
https://gdynia.grobonet.com/grobonet/start.php?id=detale&idg=65376
To także miejsce spoczynku jego żony Stanisławy.

…

Powołany do armii pruskiej w 1914 r. brał udział w walkach na froncie wschodnim. Po wybuchu powstania wstępuje do oddziału we Wrześni, bierze udział w walakach o zdziechowę, Gniezno, Trzemeszno, Mogilno, strzelno i Inowrocław. Od 7 I 1919 r. w 5. Pułku Strzelców Wielkopolskich (po reorganizacji 59. pułk piechoty). W 1920 r. brał udział w wojnie polsko - bolszewickiej. 27 VI 1920 r. zwolniony z wojska w stopniu kaprala. Członek Związku Weteranów Powstań Narodowych Rzeczypospolitej Polskiej i Związku Powstańców Wielkopolskich Koło Gdynia, zweryfikowany dyplomem nr 7738, Nr Referatu Historycznego 15455. W latach 50. XX wieku odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, a Uchwałą W 2/72 mianowany do stopnia podporucznika. Członek ZBoWiD.

źródła: Archiwum Państwowe w Poznaniu 1890/1/55, skan 17 Malczewo (USC) - akt urodzenia, rok 1892, Księga urodzeń; WBH, Kartoteka personalno - odznaczeniowa i Kolekcja akt Powstańców Wielkopolskich I.487.7843; Archiwum Państwowe w Poznaniu

Zespół: 884 / Związek Powstańców Wielkopolskich w Poznaniu. Sygnatura: nr 32 / Spis zweryfikowanych 4622 - 9099. Opis jednostki: Akta organizacyjne Związku Weteranów Powstań Narodowych RP 1914/19 i Związku Powstańców Wielkopolskich w Poznaniu: statuty, regulaminy, okólniki, protokoły posiedzeń zarządu, zjazdy, korespondencja. Strona/karta: 176; Archiwum Państwowe w Poznaniu. Zespół: 884 / Związek Powstańców Wielkopolskich w Poznaniu. Sygnatura: nr 44 / Ewidencja członków Związku Weteranów Powstań Narodowych Rzeczypospolitej Polskiej [nr 10168 - 16966]. Opis jednostki: Spisy członków Związku Weteranów Powstań Narodowych RP 1914/19. Strona/karta: 252; Archiwum Państwowe w Poznaniu, Zespół: Zarząd Okręgowy Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w Poznaniu, sygn. 494: Życiorysy powstańców wielkopolskich: W - tom V (Witka Franciszek - Wojciechowski Piotr); WTG Gniazdo, Uczestnicy Powstania Wielkopolskiego baza on line i Lista odznaczonych Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym; Wyszukiwarka grobów dla miasta Gdyni.
materiał stanowi uzupełnienie do notatki z 2023 r.
©Genealogia Powstańców Wielkopolskich 2026

Archiwum Państwowe w Poznaniu 1890/1/55, skan 17 Malczewo (USC) - akt urodzenia, rok 1892, Księga urodzeń

Józef, rodzice: Salomea Wojciechowska

Sioda Zygmunt Konstanty (1889-1944)

Urodził się 18 II 1889 r. w miejscowości Celle (miasto powiatowe w północnej części Niemiec, w kraju związkowym Dolna Saksonia) w rodzinie Antoniego Ludwika (20 XI 1845 - 19 II 1903, syn Michała i Magdaleny z d. Żakowska) i Zofii Ireny z d. Zborowska (16 V 1869 - 11 II 1927, córka Władysława i Marianny z d. Kozłowska). Para pobrała się w Poznaniu w 1888 r. Z tego związku urodzili się także Sioda Roman Władysław Wiktor (1902-1997, Powstaniec Wielkopolski, uczestnik Kampanii wrześniowej, porucznik), Leon (20 II 1891 Celle koło Hanoweru, jego losy nie zostały poznane, wiadomo, że z żoną i córką mieszkał do 1919 r. w Ostrowie Wielkopolskim, a po 1924 r. przeniósł się do Bydgoszczy) i Marian Władysław Henryk (21 VII 1896 Poznań - 26 IV 1928 pod Pleszewem w wyniku wypadku lotniczego, Powstaniec Wielkopolski, kapitan, lotnik - obserwator. Pochowany obecnie na cm. komunalnym na Junikowie).
Ukończył Gimnazjum im. św. Marii Magdaleny w Poznaniu, w którym od 1 października 1892 r. nauczał jego ojciec Antoni, następnie studiował prawo na uniwersytetach w Genewie, Paryżu i we Wrocławiu, pracował jako referendarz w sądach w Dorum, Lüneburgu i Wrocławiu. Od 1922 r. pracował jako adwokat w Bydgoszczy. Był prezesem bydgoskiego Koła Adwokatów i delegatem Rady Adwokackiej na okręg bydgoski.
2 X 1922 r. ożenił się z pochodzącą z Bydgoszczy Stefanią Józefą z d. Fischoeder (ur. 4 IX 1892 r., córka Franciszka i Józefy z d. Kaźmierska), miał dwoje dzieci Izabelę Stefanię Zofię po mężu Kanigiszer (28 XI 1924 r. w Poznaniu) i Zbigniewa Zygmunta Tomasza (18 IX 1928 - 19 X 2010 Warszawa, pochowany na Starych Powązkach).

W latach 1926–1933 był radnym miasta Bydgoszczy, prezesem zarządu powiatowego Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny oraz wiceprezesem lokalnego koła Związku Oficerów Rezerwy RP.
W w 1935 r. został wybrany posłem na Sejm IV kadencji (1935–1938). W 1937 r. został prezesem miejskiej organizacji OZN w Bydgoszczy.
Zamordowany w KL Gross Rosen 30 X 1944 r.
…
Dwukrotnie w armii pruskiej, w latach 1912–1913 odbył zasadniczą służbę wojskową, a podczas I wojny światowej walczył na frontach francuskim, rosyjskim i włoskim. W 1917 r. został dowódcą baterii. Z armii pruskiej zwolniony w stopniu podporucznika. Po wybuchu Powstania Wielkopolskiego wstąpił do 1. pułku artylerii i brał udział w walkach na froncie północnym. W latach 1920–1922 służył w sztabie Dowództwa Okręgu Korpusu Poznań, najpierw jako szef uzbrojenia, następnie zastępca szefa artylerii. Został przeniesiony do rezerwy w 1922 r. w stopniu majora (w Wikipedii podano stopień podpułkownik). Brał udział w Kampanii Wrześniowej. W 1940 r. wyjechał do Warszawy, gdzie pracował w strukturach Związku Walki Zbrojnej. Po wybuchu Powstania Warszawskiego został aresztowany i osadzony w KL Gross Rosen, gdzie zmarł. Odznaczony Krzyżem Niepodległości nadanym 28 VI 1932 r. (w WBH także inne teczki o syg. akt 17031 i 9045). Po II wojnie światowej pośmiertnie odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. W projekcie WTG Gniazdo, Uczestnicy Powstania Wielkopolskiego wymieniony:

1/ Zygmunt Konstanty Sioda
urodzenie: 1889.02.18 Celle, (Niemcy)
data śmierci: 1944.10.30
miejsce pochówku: o. k. Gross-Rosen
rodzice: Antoni, Zofia Zborowska
jednostka: 1 Pułk Artylerii Polowej

2/ Zygmunt Sioda
uwagi: I.487.4155 - zweryfikowany dyplomem nr 2495, Nr Referatu Historycznego 486, Koło Bydgoszcz
źródła: Wojskowe Biuro Historyczne (daw. CAW), Wykaz akt powstańców wielkopolskich

3/ Zygmunt Sioda
uwagi: I.487.4156 - podpułkownik
źródła: Wojskowe Biuro Historyczne (daw. CAW), Wykaz akt powstańców wielkopolskich

W projekcie IPN, Straty osobowe 1939-1945 wymieniony sześciokrotnie.

źródła: Parafia katolicka Poznań - par. św. Marcina, wpis 50 / 1888; Urząd Stanu Cywilnego Poznań, wpis 227 / 1888; APP. Akta miasta Poznania. Kartoteka mieszkańców; Związek Powstańców Wielkopolskich w Poznaniu. Sygnatura: nr 31 / Spis zweryfikowanych 101 - 4621. Opis jednostki: Akta organizacyjne Związku Weteranów Powstań Narodowych RP 1914/19 i Związku Powstańców Wielkopolskich w Poznaniu: statuty, regulaminy, okólniki, protokoły posiedzeń zarządu, zjazdy, korespondencja. Strona/karta: 133; WBH, Kartoteka personalno - odznaczeniowa i Kolekcja akt Powstańców Wielkopolskich; WTG Gniazdo, Uczestnicy Powstania Wielkopolskiego baza on line i Lista odznaczonych Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym; IPN. Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką w latach 1939-1945; Wikipedia.

©Genealogia Powstańców Wielkopolskich 2026

Sioda Roman Władysław Wiktor (1902-1997)

Urodził się 25 II 1902 r. w Poznaniu w rodzinie Antoniego Ludwika (20 XI 1845 - 19 II 1903, syn Michała i Magdaleny z d. Żakowska) i Zofii Ireny z d. Zborowska (16 V 1869 - 11 II 1927, córka Władysława i Marianny z d. Kozłowska). Para pobrała się w Poznaniu w 1888 r. Z tego związku urodzili się także Zygmunt (18 II 1889 Celle koło Hanoweru - 30 X 1944 KL Gross Rosen, Powstaniec Wielkopolski, adwokat, działacz społeczny, poseł na Sejm IV kadencji (1935–1938) w II Rzeczypospolitej, członek Zarządu Głównego Związku Weteranów Powstań Narodowych R.P. 14/19), Leon (20 II 1891 Celle koło Hanoweru, jego losy nie zostały poznane, wiadomo, że z żoną i córką mieszkał do 1919 r. w Ostrowie Wielkopolskim, a po 1924 r. przeniósł się do Bydgoszczy) i Marian Władysław Henryk (21 VII 1896 Poznań - 26 IV 1928 pod Pleszewem w wyniku wypadku lotniczego, Powstaniec Wielkopolski, kapitan, lotnik - obserwator. Pochowany obecnie na cm. komunalnym na Junikowie).

Z wykształcenia prawnik - adwokat, studia prawnicze ukończył w 1921 r.

W kwietniu 1935 r. ożenił się z Kazimierą Emilią z d. Ewert - Krzemieniewska (ur. 24 XII 1910 r. w rodzinie Edmunda i Martyny z d. Pospieszalska. Kazimiera zmarła w 1985 r.). Z tego związku urodził się syn Roman (8 VIII 1937 Poznań - 1 II 2018 Warszawa, Stare Powązki).

Roman senior zmarł w Poznaniu 22 XI 1997 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym Matki Boskiej Bolesnej na Górczynie, ul. Ściegiennego 35. Spoczywa kwatera IIL rząd 4 miejsce 24
https://www.poznan.pl/mim/public/necropolis/plan.html?mtype=cemeteries&cm_id=6&id=307970&surname=Sioda&name=Roman#

https://billiongraves.com/grave/porucznik-Roman-W%25C5%2582adys%25C5%2582aw-Sioda-Powstaniec-Wielkopolski/15824748

To także miejsce pochówku jego żony Kazimiery Emilii z d. Ewert - Krzemieniewska (ur. 24 XII 1910 r. - 1985), jej rodzicami Edmund i Martyn z d. Pospieszalska, bratową żony Marianną z d. Smoczkiewicz. Na nagrobku symbolicznie wymienieni zostali Marian Smoczkiewicz 1908 - 1939, Marian d. Ewert - Krzemieniewski 1918-1944, Edmund d. Ewert - Krzemieniewski (1920-1937), Halina d. Ewert - Krzemieniewska i Witold d. Ewert - Krzemieniewski.

…
Ochotnik w Powstaniu Wielkopolskim w strukturach 1. pułku artylerii brał udział w walkach na froncie północnym powstania (m. in. pod Szubinem), następnie w 17. pułku artylerii lekkiej w Lesznie i w 14. pułku artylerii lekkiej w Poznaniu. W 1920 r. w szkole podchorążych artylerii, w 1935 r. w szkole uzbrojenia w Warszawie. Od 1922 r. w stopniu podporucznika a od 1931 r. porucznik. Uczestnik Kampanii Wrześniowej 1939 r. Służył w sztabie 25. Dywizji Pancernej (z-ca szefa uzbrojenia). Jeniec wojenny od października 1939 r. do kwietnia 1945 r. Osadzony w Prenzlau, Neubrandenburg, Gross - Born i Sandbostel. 19 VIII 1946 r. wrócił do Poznania. Jego wniosek do Komitetu Krzyża i Medalu Niepodległości został odrzucony 25 X 1937 r., w WBH teczka o syg. akt 9044. Po wojnie odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym i Uchwałą W 2/75 mianowany na podporucznika (co wydaje się pomyłką, gdyż podporucznikiem był już w 1922 r., od 1931 - porucznik).

źródła: Parafia katolicka Poznań - par. św. Marcina, wpis 50 / 1888; Urząd Stanu Cywilnego Poznań, wpis 227 / 1888; APP. Akta miasta Poznania. Kartoteka mieszkańców; WBH, Kartoteka personalno - odznaczeniowa i Kolekcja akt II.56.1369; WTG Gniazdo, Uczestnicy Powstania Wielkopolskiego baza on line i Lista odznaczonych Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym; Wyszukiwarka grobów dla miasta Poznania; Wyszukiwarka billiongraves.

©Genealogia Powstańców Wielkopolskich 2026

Parafia katolicka Poznań - par. św. Marcina, wpis 50 / 1888

Antonius Ludovicus Sióda (42 lat)
ojciec: Michael , matka: Magdalena Żakowska
Sophia Irena Zborowska (19 lat)
ojciec: Ladislaus , matka: Marianna Kozłowska

Urząd Stanu Cywilnego Poznań, wpis 227 / 1888

Anton Ludwig Sioda (43 lat)
ojciec: Michael Sioda , matka: Magdalena Zakowska
Sophie Zborowska (19 lat)
ojciec: Ladislaus Zborowski , matka: Marie Von Kozlowska

Komorowski Franciszek (1877-1964)

Urodził się 23 III 1877 r. w Dolsku w rodzinie Maksymiliana (27 X 1826 - 15 XII 1894, syn Filipa Jakuba i Franciszki z d. Adamska) i jego II żony Ewy z d. Sztuczka (ur. 23 XII 1854, córka Wawrzyńca i Julianny z d. Maciejewska, po śmierci Maksymiliana Ewa wyszła ponownie za mąż za Antoniego Naskęckiego). Para pobrała się w 1877 r. Z tego związku urodzili się także Aniela po mężu Lutkowska (1878-1936), Maksymilian (1881 - 1946), Wacława po mężu Musiałowska (1883 - 1957) i Stanisława po mężu Dąbkiewicz (1885-1952).

23 IV 1930 r. Franciszek ożenił się z Franciszką z d. Biernat (ur. w Poznaniu 14 I 1903 r., córka Stanisława i Felicji z d. Byszkowska). Po ślubie Franciszek adoptował syna Franciszki - Mariana (ur. 27 III 1925 r.). Wspólnych dzieci małżonkowie nie mieli.

Zmarł 11 V 1964 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym Bożego Ciała, spoczywa kwatera NK rząd 1 miejsce 15
https://www.poznan.pl/mim/public/necropolis/plan.html?mtype=cemeteries&cm_id=20&id=1186482&surname=Komorowski&name=Franciszek#OpenMap

https://billiongraves.com/grave/Franciszek-Komorowski--Powstaniec-Wielkopolski/20559167

…
Uczestnik Powstania Wielkopolskiego od dnia jego wybuchu, brał udział w walkach ulicznych na terenie miasta. Jego wniosek do Komitetu Krzyża i Medalu Niepodległości został odrzucony 30 V 1936 r. Po II wojnie światowej, w latach 50. XX wieku, odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. W nekrologu, który ukazał się w Głosie wielkopolskim napisano
“emeryt PKP, powstaniec wlkp., odznaczony Krzyżem Oficerskim
Orderu Odrodzenia Polski i Wlkp. Krzyżem Powstańczym”

źródła: Urząd Stanu Cywilnego Dolsk, wpis 14 / 1877; APP. Akta miasta Poznania. Kartoteka mieszkańców; WBH, Kartoteka personalno - odznaczeniowa; WTG Gniazdo, Uczestnicy Powstania Wielkopolskiego baza on line i Lista odznaczonych Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym; Głos Wielkopolski. 1964.05.13 R.20 nr 112 Wyd.A; Wyszukiwarka grobów dla miasta Poznania; Wyszukiwarka billiongraves; Dokumentacja fotograficzna grobu Małgorzata Jurga

©Genealogia Powstańców Wielkopolskich 2026

Urząd Stanu Cywilnego Dolsk, wpis 14 / 1877

Max Komorowski (ur. 1826)
ojciec: Philipp Komorowski , matka: Franziska Adamska
Eva Sztuczka (ur. 1854)
ojciec: Lorenz Sztucki , matka: Julianne Maciejewska

Katulski Bronisław (1899 - 1973)

Urodził się 19 III 1899 r. w miejscowości Żarczyn (wieś w województwie kujawsko - pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Kcynia) w rodzinie Stefana (ur. 1863, syn Szymona i Marianny z d. Śniadecka) i Marianny z d. Walkowska (ur. 1864, córka Mikołaja i Franciszki z d. Piechocka), para pobrała się w 1888 r.

Ożeniony z Wiktorią (8 VIII 1893 - 20 VIII 1959), para miała co najmniej jedno dziecko syna Tadeusza (9 X 1931 - 23 I 2024).

Zmarł 4 IV 1973 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Gdyni Witominie, spoczywa Sektor / Rząd / Numer 78 / 11 / 7
https://gdynia.grobonet.com/grobonet/start.php?id=detale&idg=91293

To także miejsce pochówku Wiktorii, Sabiny, Tadeusza i Bogdana Katulskich.

…

Ochotnik, w powstaniu brał udział w walkach pod Żninem, Szubinem, Kcynią. W okresie międzywojennym członek Związku Weteranów Powstań Narodowych RP 1914/19 i Związku Powstańców Wielkopolskich w Poznaniu. Jego wniosek do Komitetu Krzyża i Medalu Niepodległości został odrzucony 12 VI 1935 r. Po II wojnie światowej odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.

źródła: Parafia katolicka Dziewierzewo, wpis 4 / 1888; Urząd Stanu Cywilnego Żarczyn, wpis 2 / 1888; Archiwum Państwowe w Bydgoszczy. Urząd Stanu Cywilnego Kcynia Wieś. Akta stanu cywilnego - pierwopisy. Akta urodzeń - pierwopis nr 1-87/1899; WBH, Kartoteka personalno - odznaczeniowa i Kolekcja akt Powstańców Wielkopolskich 1918-1939; WTG Gniazdo, Uczestnicy Powstania Wielkopolskiego baza on line i Lista odznaczonych Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym; Wyszukiwarka grobów dla miasta Gdyni.

©Genealogia Powstańców Wielkopolskich 2026

Parafia katolicka Dziewierzewo, wpis 4 / 1888

Stephanus Katulski (25 lat)
Marianna Walkowska (24 lat)

Urząd Stanu Cywilnego Żarczyn, wpis 2 / 1888

Stephan Katulski (ur. 1863)
ojciec: Simon , matka: Marie Śniadecka
Marie Walkowska (ur. 1864)
ojciec: Nikolaus , matka: Franziska Piechocka

Archiwum Państwowe w Bydgoszczy. Urząd Stanu Cywilnego Kcynia Wieś. Akta stanu cywilnego - pierwopisy. Akta urodzeń - pierwopis nr 1-87/1899

Wolski Antoni (1878 - 1946)

Urodził się 3 IV 1878 r. w Trzemesznie w rodzinie Wincentego i Apolonii z d. Kosmowska. Para pobrała się w 1871 r.

Ożenił się z Władysławą Kosmowską (ur. 13 VI 1875 r. w Poznaniu, córką Wincentego i Pelagii z d. Lüdke. Władysława zmarła 20 IV 1956 r. i została pochowana na cm. par. Bożego Ciała w Poznaniu, jej grób został wykorzystany do ponownego pochówku). Małżeństwo było bezdzietne.

Antoni zmarł 8 V 1946 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym Bożego Ciała w Poznaniu przy ul. Bluszczowej, spoczywa kwatera IV-E rząd I miejsce 9
https://www.poznan.pl/mim/public/necropolis/plan.html?mtype=cemeteries&cm_id=20&id=603375&surname=Wolski&name=Antoni#

https://billiongraves.com/grave/Antoni-Wolski/165822088

Obecnie od 2009 r. spoczywa tu Seglitz Irmgarda, która nie jest powiązana z rodziną Wolskich, zatem nie możemy złożyć wniosku do IPN o wpis grobu do Ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski.
…
Antoni ukończył gimnazjum w Trzemesznie, uczył się także w Gnieźnie, tam też był członkiem Towarzystwa Tomasza Zana, podczas studiów w Berlinie poznał Wojciecha Korfantego, który zaangażował go jako dziennikarza do pisma bytomskiego, głoszącego bezkompromisową walkę o polskość Górnego Śląska. Wówczas też wstąpił do Towarzystwa SOKÓŁ na Śląsku, jako redaktor i naczelnik okręgowy Sokoła staje w szeregach walczących o prawa narodowe górników i hutników. Około 1914 r. wrócił do Wielkopolski, objął redakcję kościańskiej „Gazety Polskiej" w Kościanie, tu też był aktywnym organizatorem powstańczego zrywu. 3 VII 1922 r. zamieszkał w Poznaniu, pracował w Ministerstwie byłej dzielnicy pruskiej. Na początku 1926 r. został wybrany prezesem Sokoła wielkopolskiego i pełnił ten urząd ponad 12 lat.
W r. 1938 zostaje udekorowany państwowym Złotym Krzyżem Zasługi. Jego wniosek do Komitetu Krzyża i Medalu Niepodległości został odrzucony 12 VI 1935 r. W projekcie WTG Gniazdo, Uczestnicy Powstania Wielkopolskiego baza on line wspomniany czterokrotnie:
Antoni Wolski
jednostka: Rada Robotnicza, Rada Ludowa, Kompania Kościańska, Grupa Leszno
uwagi: z Kościana
Wolski
jednostka: Rada Ludowa Kościan

Wolski
jednostka: Rada Robotnicza w Kościanie
uwagi: redaktor
Wolski
jednostka: Poznańska Rada Ludowa

źródła: Parafia katolicka Trzemeszno, wpis 41 / 1871; Archiwum Państwowe w Bydgoszczy Oddział w Inowrocławiu. Urząd Stanu Cywilnego Trzemeszno - miasto. Akta urodzeń Geburts - Nebenregister nr 1-194/1878; APP. Akta miasta Poznania. Kartoteka mieszkańców; WBH, Kartoteka personalno - odznaczeniowa; WTG Gniazdo, Uczestnicy Powstania Wielkopolskiego baza on line; Głos Wielkopolski. 1946.05.17 R.2 nr 133 Wyd. A; Głos Wielkopolski. 1946.05.11 R.2 nr 127 Wyd. A; Głos Wielkopolski. 1946.05.12 R.2 nr 128 Wyd.A Wyszukiwarka grobów dla miasta Poznania; Wyszukiwarka billiongraves

©Genealogia Powstańców Wielkopolskich 2026

Susicki Henryk (1900 - 1949)

Urodził się 6 I 1900 r. w Śremie w rodzinie Teodora (29 X 1863 - 10 V 1914, syn Stanisława i Florentyny z d. Pudlewicz) i Aleksandry Matyldy Badurskiej (23 II 1863 - 5 I 1943, córka Józefa i Antoniny Dyderskiej). Para pobrała się w Poznaniu w 1886 r. Z tego związku urodzili się Jadwiga po mężu Liedke (28 IX 1892 - 12 XI 1965) i Władysława po mężu Michałowska (2 V 1896 - 6 XII 1953) oraz Powstańcy Wielkopolscy - Stanisław, Ignacy, Antoni, Adam Bolesław, Stefan i Mieczysław.

W Poznaniu zamieszkał 15 III 1904 r.

Jego żoną została 30 IV 1932 r. pochodząca z Wierzchocina Helena Jadwiga z d. Kaczorek (18 IV 1909 - 2 IX 1981). Z tego związku urodziło się co najmniej troje dzieci Donat (17 XII 1934 - 11 III 1983), Maria po mężu Kołodziejczyk (27 IX 1936 - 5 X 2004) i Krystyna po mężu Kalinowska (25 IV 1933 - 23 VII 2025).

Henryk jako zawód podawał kasjer.

Zmarł 29 VII 1949 r. Pierwotnie pochowana na cmentarzu parafialnym na poznańskich Jeżycach. 29 XI 1984 r. szczątki zostały przeniesione na cmentarz komunalny na poznańskim Junikowie, spoczywa pole 40 kwatera 4 rząd 7 miejsce 2
https://www.poznan.pl/mim/public/necropolis/plan.html?mtype=cemeteries&cm_id=2&id=2661428&name_surname=Susicki%20Henryk#

https://billiongraves.com/grave/Henryk-Susicki-Powstaniec-Wielkopolski-1918%25E2%2580%25931919/28772498

Członek Drużyna Skautowa im. Bolesława Chrobrego. Od 27 XII 1918 r. w powstaniu w kompanii wywiadowczo-wykonawcza Polskiej Organizacji Wojskowej zaboru pruskiego, następnie w szeregach 4. Pułku Strzelców Wielkopolskich brał udział w walkach na froncie północnym pod Nakłem, Paterkiem, Rynarzewem i Kcynią. Następnie został wcielony do 4 Zwolniony z wojska w 1920 r. Jego wniosek do Komitetu Krzyża i Medalu Niepodległości został odrzucony 31 I 1938 r. podobnie jak wniosek (prawdopodobnie złożony przez żonę) o Wielkopolski Krzyż Powstańczy. W okresie międzywojennym członek Związek Powstańców Wielkopolskich w Poznaniu. Brał udział w wojnie obronnej 1939 r. W nekrologu jaki ukazał się w Głosie Wielkopolskim napisane zostało m. in.

“ (...) powstaniec wielkopolski z r. 1918/19, inwalida
wojenny R. P. z r. 1944, odznaczany Srebrnym
Krzyżem Zasługi i innymi odznaczeniami” .

źródła: Parafia katolicka Poznań - par. św. Wojciecha, wpis 66 / 1886; Urząd Stanu Cywilnego Poznań, wpis 388 / 1886; Archiwum Państwowe w Poznaniu 1963/1/157, skan 16 Śrem (USC) - akt urodzenia, rok 1900, Księga urodzeń; WBH, Kartoteka personalno - odznaczeniowa; Archiwum Państwowe w Poznaniu. Zespół: 884 / Związek Powstańców Wielkopolskich w Poznaniu. Sygnatura: nr 31 / Spis zweryfikowanych 101 - 4621. Opis jednostki: Akta organizacyjne Związku Weteranów Powstań Narodowych RP 1914/19 i Związku Powstańców Wielkopolskich w Poznaniu: statuty, regulaminy, okólniki, protokoły posiedzeń zarządu, zjazdy, korespondencja. Strona/karta: 112; WTG Gniazdo, Uczestnicy Powstania Wielkopolskiego baza on line; Głos Wielkopolski. 1949.08.02 R.5 nr 209 Wyd. AB; Wyszukiwarka grobów dla miasta Poznania; Wyszukiwarka billiongraves

©Genealogia Powstańców Wielkopolskich 2025

Archiwum Państwowe w Poznaniu 1963/1/157, skan 16 Śrem (USC) - akt urodzenia, rok 1900, Księga urodzeń

Heinrich , rodzice: Teodor Susicki, Aleksandra Badurska

Sobocki Adam (1897-1948)

Urodził się 2 XI 1897 r. na poznańskich Jeżycach w rodzinie Jana (16 VI 1870 - 1 III 1947, syn Antoniego i Marianny z d. Staszewska) i Cecylii z d. Stachowiak (6 XI 1865 - 5 V 1947, córka Jakuba i Magdaleny z d. Nowak). Para pobrała się w 1895 r. Z tego związku urodzili się Stanisław (3 IV 1896), Franciszek (3 XI 1899 - zaginął podczas I wojny światowej, co potwierdza pruska lista strat z 5 XII 1918), Andrzej (1 XI 1901), Ewa (20 IX 1905), Marianna po mężu Michałowicz (27 IX 1909 - 3 VIII 1984, pochowana z ojcem na cm. komunalnym na Miłostowie) i Rozalia (4 IX 1903 - 12 VI 1984, pochowana z matką na cm. kom. na Miłostowie).
Adam z zawodu był robotnikiem fabrycznym.
22 I 1924 r. poślubił w Poznaniu Marię z d. Szczepaniak (8 I 1900 - 20 IX 1984), z tego związku urodzili się Gabriela (18 II 1926), Janina (18 II 1930), Zofia (26 IV 1932) i Bogdan (14 X 1943 - 29 IX 2025, pochowany z rodzicami).
Adam Sobocki zmarł 18 VI 1948 r. Pochowany na cmentarzu komunalnym na Miłostowie, spoczywa pole 11 rząd 7 miejsce 187
https://www.poznan.pl/mim/public/necropolis/plan.html?mtype=cemeteries&cm_id=1&id=2669155&name_surname=Sobocki%20Adam#
https://billiongraves.com/.../Adam-Sobocki.../20385014
…
Powołany do armii pruskiej brał udział w I wojnie światowej, na pruskiej liście strat Preußen 1167 z 19 VI 1918 występuje jako ranny. Po zwolnieniu z wojska i powrocie do Poznania w listopadzie 1918 r. wstąpił do tajnej organizacji (prawdopodobnie do POW zaboru pruskiego), następnie w szeregach 3. kompania Straży i Bezpieczeństwa brał udział w walkach Poznaniu, następnie w walkach o Babimost, Kopanice i Wielki Grójec. Przydzielony do 7. Pułku Strzelców Wielkopolskich (po reorganizacji 61. pułk piechoty). Żołnierz wojny polsko - bolszewickiej. Z wojska zwolniony w stopniu kaprala. Odznaczony Krzyżem Walecznych. W okresie międzywojennym członek Związku Weteranów Powstań Narodowych RP 1914/19 i Związku Powstańców Wielkopolskich w Poznaniu. Zweryfikowany dyplomem nr 1727, Nr Referatu Historycznego 9305.
źródła: Urząd Stanu Cywilnego Jeżyce, wpis 13 / 1895; Parafia katolicka Poznań - par. św. Wojciecha, wpis 15 / 1895; APP, Akta miasta Poznania, Kartoteka mieszkańców; Verlustlisten 1. Weltkrieg, page 24418: Sobocki Adam (Posen-Jersitz); Archiwum Państwowe w Poznaniu. Zespół: 884 / Związek Powstańców Wielkopolskich w Poznaniu. Sygnatura: nr 31 / Spis zweryfikowanych 101 - 4621. Opis jednostki: Akta organizacyjne Związku Weteranów Powstań Narodowych RP 1914/19 i Związku Powstańców Wielkopolskich w Poznaniu: statuty, regulaminy, okólniki, protokoły posiedzeń zarządu, zjazdy, korespondencja. Strona/karta: 91; WBH, Kolekcja akt Powstańców Wielkopolskich I.487.4981; Wyszukiwarka grobów na poznańskich cmentarzach; Wyszukiwarka grobów billiongraves.
©Genealogia Powstańców Wielkopolskich 2025
Urząd Stanu Cywilnego Jeżyce, wpis 13 / 1895
Johann Sobocki (ur. 1870)
ojciec: Anton Sobocki , matka: Marie Staszewska
Caecilie Stachowiak (ur. 1865)
ojciec: Jacob Stachowiak , matka: Magdalena Nowak
Parafia katolicka Poznań - par. św. Wojciecha, wpis 15 / 1895
Joannes Sobocki
Caecilia Stachowiak